Chodnik z kostki betonowej - to aż takie trudne? vol. 5

Chodnikowy Tetris - vol. 5

Tetris w wykonaniu brukarzy na chodnikach chyba nigdy nie wyjdzie z mody i chyba nigdy mi się nie znudzi. Poniżej kolejna porcja - już piąta odsłona - mistrzowskich znalezisk. Zawsze gdy widzę coś takiego to zastanawiam się, czy sztuka układania chodnika z kostki betonowej jest aż taka trudna?

 

Chodnik z kostki betonowej - to aż takie trudne? vol.4

Bo wykonanie chodnika to naprawdę trudna sprawa

Chodniki z kostki betonowej to zdecydowanie moje ulubione dzieła mistrzów budownictwa. Taka różnorodność formy jaka jest tutaj nie trafia się chyba nigdzie. Wystarczy spojrzeć choćby na te "piękne mozaiki" poniżej. W zasadzie to trochę już jak sztuka. 

 

Tektura falista - czyli atestowany materiał do napraw budowlanych

Jeżeli napraw można dokonywać sznurkiem to dlaczego nie tekturą?

Studzienki - czy ktoś mówił, że nie można ich zasypać?

No właśnie. Najwidoczniej ktoś, gdzieś, kiedyś nie doczytał, nie pomyślał, nie zauważył. Bo te studzienki to tak jakby troszkę się były zasypały. Pewnie same, bo to zawsze się samo dzieje. Tą drugą to ktoś nawet troszkę odkopał. Widocznie się zorientował, że jednak lepiej aby była na powierzchni. Ale to jednak nie dla wszystkich jest takie bardzo oczywiste. A szkoda. No i co ciekawe to one są nowe. Całkowicie nowiuteńkie.

Drogi, ach te polskie drogi

Polskie drogi, dziurawe drogi

Każdy kto doświadczy takiego cuda jakim są polskie drogi na pewno zgodzi się ze mną. Jazda polską drogą to więcej niż przygoda, to więcej niż robota inżyniera. Podróżując w nieznane miejsce nigdy nie wiadomo na co można natrafić. Poniżej kilka takich znalezisk, odkryć prawie. I co ciekawe, to nie są wcale drogi podrzędne, leśne, czy do małych wiosek. To droga wojewódzka 212 oraz główne skrzyżowania w miastach Lębork, Gdynia oraz Starogard Gdański. A pomyśleć, że wyglądają jak autostrada w Ugandzie. 

 

Transport na budowie

Transport na budowie dla zaawansowanych

Transport na budowie to coś więcej niż powożenie dyliżansem. No i również w tej dziedzinie pojawiają się prawdziwi mistrzowie. Poniżej kilku z nich:

 

Linia prosto krzywa, czyli fundamenty pod ekrany dźwiękochłonne

Ekrany dźwiękochłonne to taki nowy wynalazek, który montuje się wszędzie gdzie się da. Mniej jest ważne czy to jest potrzebne czy nie. Ważne, że poważnie wygląda. W teorii ma chronić zabudowania przeznaczone na stały pobyt ludzi (ich domy) przed nadmiernym wpływem hałasu z drogi lub torowiska. Tyle teoria. Praktyka jest taka, że ustawia się je w wielu dziwnych miejscach, czasem mam wrażenie, że tylko po to by graficiarze mieli nową powierzchnię dla tworzenia swych dzieł.
W teorii też takie ekrany powinny jeżeli nie upiększać, to choć nie psuć (nie burzyć) harmonii i piękna okolicy w jakiej są ustawiane. Niech by były eleganckie chciałoby się powiedzieć.

Poniżej przykład fundamentów ustawionych pod owe ekrany:

Schody do...

Konia z rzędem temu kto odpowie na proste pytanie. Gdzie prowadzą te schody i po co je wybudowano?

Konserwator zabytków, konsole betonowe i ruina wiaduktu

Wiadukt po remoncie, czyli starcie z konserwatorem zabytków

Po raz kolejny na tapecie konserwator zabytków. Tym razem w roli ratownika dóbr polskiej kultury architektoniczno-budowlanej. No i trzeba mu przyznać rację, że miał słuszność pragnąc zachować owe dobro wspomnianej wyżej kultury. Wszak taka konsola może być (i powinna być) pięknym zwieńczeniem jeszcze piękniejszej kolumny. Ma z założenia swego zdobić, więc należałoby się postarać coby piękna była.

Stan zastany przez pana Miecia na budowie był smutny. Część konsoli poszła spać, a pozostała część przedstawiała obraz nędzy i rozpaczy, podobnie jak kolumna, a nawet one wszystkie, zresztą cały wiadukt raczej taki smutny dość był.

Zemsta elektryka, czyli jak nie robić

To dzieło mógł stworzyć jedynie prawdziwy geniusz elektryki. Wypada naprawdę gorąco pogratulować kreatywności.

Peron - czyli kombinatoryka stosowana

Takie peronowe cuda też są wyjątkowo śliczne. I w tym przypadku to aż zachodzę w głowę by znaleźć odpowiedzi na pytania: jak? dlaczego?

Mistrzowie szpachli - po prostu geniusze!

Mistrzowie szpachli - popularnie zwani Mieciami - są wszędzie. Ulubionym ich miejscem okazywania swojego geniuszu są wszelkiego rodzaju ściany i inne powierzchnie, które bardzo umownie można nazwać płaskimi. Miecie tworzą swe dzieła i zwykle są niedoceniani, przynajmniej nie za życia.

Ja postanowiłam to zmienić. Oto prawdziwie mistrzowskie wykonanie szpachlowania, gładziowania i innego wykańczania ścian, które dają zdumiewające efekty.

 

Chodnik z kostki betonowej - to aż takie trudne? vol.3

Takie tam, zaobserwowane na chodnikach. Cudna jest ta fantazja budowlańca. Przerażająca, ale cudna.

Chodnik z kostki betonowej - to aż takie trudne?

Chodnikowy Tetris vol. 1

Pan Mieciu na lekcji gdzie mówili o liniach prostych, symetrii i regularnych kształtach, nie był wcale albo w najlepszym razie zdecydowanie spał. Na lekcji gdzie mówili jak chodnik wykładany kostką betonową układać, to też zapewne spał. Generalnie, to z tego co widać na zdjęciach, pan Mieciu pokazuje, że ciągle po prostu spał.

 

Kostka kamienna - udane?

Tak oto prezentuje się kostka kamienna ułożona przy wejściu do przejścia pod torami dla pieszych. Czy jest pięknie? Poza tym, że każda kostka ma inny wymiar, poza tym, że wszystko jest wrzucone byle jak do jednego wora, to jeszcze ta dziura. Która ni przypiął ni przyłatał, po prostu jest.

Okładziny ceramiczne - czyli fantazja kafelkarza vol.2

Po raz kolejny twórcza praca pana Miecia przyprawia mnie o gęsią skórkę. I te wszystkie okazy zebrane w jednym miejscu. Po prostu straszne.

Przejazd kolejowy, czyli totalna rozpierducha

Ja rozumiem, że to może dojazd do metropolii nie jest. Rozumiem nawet, że ten przejazd jest aktualnie w remoncie. Ale niestety nie zrozumiem dlaczego jest na nim taka rozpierducha. Czy naprawdę tak trudno jest powiesić porządnie (nawet stare) znaki? Czy w ogóle znak drogowy B-20, czyli popularnie nazywany "STOP", można uznać za pełnoprawny znak jeśli nie widać już na nim ani napisu, ani kolorów? Dobrze, że choć kształt pozostał. Albo czy jeśli leży on obok słupa, a nie jest na nim zawieszony, to w ogóle należy się do niego stosować?

Okładziny ceramiczne - czyli fantazja kafelkarza

Bycie dobrym kafelkarzem to nie zawód, to sztuka, baa, może nawet trochę powołanie. Pan Mieciu jednak - jak widać na poniższych zdjęciach - powołania nie miał za grosz. Za to ze sztuką musiał mieć kiedyś wspólnego bardzo wiele, szkoda tylko, że wybrał tą abstrakcyjną. Abstrakcja bowiem z jego dzieła bije na kilometr, albo nawet kilometry dwa. Bo pomijając może ostatnie zdjęcie, to to nawet bardzo źle jakoś zrobione nie jest. Nawet niekoniecznie krzywo, nawet nieubrudzone (ale to może akurat dlatego, że tak jakby o spoinach się komuś zapomniało). Szkoda tylko, że pan Mieciu w międzyczasie to myślenie musiał wyłączyć. Bo tak jakby wzorek mu się zmienił, ścieg pomieszał, czy w ogóle wenę artysta nam stracił. No i smutno...

Kamienie - taki mały zonk

W tym przypadku to nie do końca wiadomo o co chodzi. No bo przecież chyba nie o uzupełnienie brakujących kamieni. Bo gdyby tak było, to choć odrobinę należałoby się postarać aby wykorzystać do tego celu materiał choć odrobinę zbliżony do materiału istniejącego. Albo chociaż użyto by kamienie z tego samego muru, ale np. wyjęte z jakiejś mniej widocznej części. A tutaj nie dość, że dziura jest na samym środku, to jeszcze zamiast kamienia łamanego (czyli takiego z jakiego jest zrobiony mur), użyto otoczaków (czyli kamieni stosunkowo gładkich), i na domiar złego wbudowano wyjątkowo małe okazy, które nijak się mają do rozmiaru pierwotnego kamieni. Pomijam już to, że kamienie w murze powinny być ułożone w miarę regularnych rzędach, a te nowe to tak po prostu wrzucono niedbale w dziurę i przyklepano zaprawą by od razu nie wyleciały.

Płyty betonowe - fantazja budowlańca

Wydaje się, że beton jako materiał budowlany znany ludzkości od lat nie powinien mieć przed budowlańcami większych tajemnic. Jednak zastosowanie go w postaci płyt betonowych jako okładziny na odsadzkę fundamentów w tym konkretnym przypadku wygląda na wyjątkową fantazję twórczą. Czasem zastanawiam się jak bardzo ograniczonym trzeba być, aby nie zauważyć, że coś tu nie gra? Albo jak bardzo perfidnym by umyślnie zrobić to tak beznadziejnie?